افتتاح وبلاگ نظامی آرمی
+ نوشته شده در سه شنبه بیست و یکم تیر ۱۳۸۴ ساعت 17:53 توسط احسان
|
معرفی موشک میانبرد پیشرفته AIM-120 امرام
موشک هوا به هوای میانبرد AIM-120 امرام که در بین خلبانان "Slammer" یعنی به هم کوبنده خوانده می شود موشک هوا به هوای نسل جدید و پیشرفته است که با توافق ایالات متحده و ناتو ساخته شده است. همتای این موشک R-77 اَدر می باشد ( البته برد R-77 بسیار بیشتر از AIM-120 است). امرام در بسیاری از کشور ها و بر روی جنگنده های مختلف استفاده می شود. مثلا بر روی F-4 های آلمان، F-16A/B های نروژ، یوروفایتر تایفون و تورنادو های نیروی هوایی انگلیس، F/A-18 و AV-8B+ سپاه تفنگداران آمریکا، F/A-18 و F-14 های نیروی دریایی آمریکا، F-15 و F-16 و F/A-22 های نیروی هوایی آمریکا، نیروی هوایی سنگاپور بر روی هواپیماهای F-5S/T و F-16C/D و در نهایت جنگنده های ساب گریپن سوئد نصب می شود. امرام قابل استفاده در تمامی شرایط آب و هوایی بوده و با برد حدود 32 کیلومتر دارای توانایی درگیری فامد می باشد که باعث اتکای ایالات متحده و اعضای ناتو به آن شده است. امرام بعنوان ادامه و جایگزین سری موشکهای AIM-7 اسپارو توسعه یافته که به مراتب چالاکتر، سبکتر و کوچکتر و دارای توانایی های بیشتر برای رهگیری هواپیماهای در ارتفاع پایین است. سیستم آشیانه یاب ( هومینگ) آن راداری فعال در پیوستگی با سیستم اینرسیایی می باشد که ارتباط موشک را با سیستم کنترل هواپیما (شلیک کننده) کمتر می کند. وقتی که امرام به هدف نزدیک شد سیستم راداری فعال، موشک را هدایت می کند. به خاطر همین به آن " شلیک کن فراموش کن" گفته می شود و در آن لازم نیست خدمه هدف را با قفل کردن مشخص کنند و همچنین امکان شلیک همزمان تعداد بیشتری بطور همزمان فرهم می شود. پروژه ساخت AIM-120 با توافق ایالات متحده و تعدادی از اعضای ناتو برای همکاری در ساخت موشک های هوا به هوا و استفاده از فناوری تولید آنها آغاز شد. طبق این قرارداد آمریکا ساخت موشک هوا به هوای میانبرد نسل آینده با نام امرام و اروپا ساخت موشک هوا به هوای کوتاهبرد نسل آینده با نام اسرام را بر عهده گرفت. در ادامه با فسخ این قرارداد اروپا توانست موشک میانبرد MBDA Meteor را بعوان رقیب AIM-120 طراحی کند و آمریکا هم به ارتقا AIM-9 سایدوایندر ادامه داد. در نهایت آمریکا با تکمیل AIM-120 امرام، آن را در سال 1991 عملیاتی کرد.
در حال حاظر سه مدل از امرام وجود دارد که همگی در نیروی دریایی و هوایی ایالات متحده استفاده می شود. AIM-120A مدل اولیه امرام است که دیگر تولید نمی شود. AIM-120B نمونه موفق و پر کاربرد امرام است که تحویل آن از سال 1994 شروع شده است. AIM-120C نمونه جدیدتر این موشک بوده که با حجم کمتر برای نصب در محفظه داخلی جنگنده پنهانکار F/A-22 رپتور ساخته شده است. AIM-120C از زمان معرفی ارتقا های چشمگیری کرده است. AIM-120C-6 دارای فیوز ( دستگاه تشخیص هدف) داخلی ارتقا یافته است. تکمیل مدلAIM-120C-7 در سال 1998 شروع شده و شامل تغییراتی در سیستم آشیانه یابی و دارای برد بیشتر ( که بطور دقیق بیان نشده است) است. این مدل در سال 2003 با موفقیت آزمایش شد و در حال عملیاتی شدن در نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا برای جایگزینی جنگنده های F-14 با جنگنده های F/A-18E/F سوپر هورنت می باشد. در واقع برد بیشتر AIM-120C-7 برای جبران برد زیاد موشکهای AIM-54 فینیکس می باشد. AIM-120D برنامه ارتقا امرام است که در آن تقریبا تمام قسمتها تغییراتی اعمال خواهد شد که شامل 50 برد بیشتر و سیستم هدایت بهتر بوده که احتمال برخورد به هدف را افزایش می دهد. همچنین طرحهایی برای ساخت مدلی از امرام با موتور رم جت وجود دارد که FMRAAM نامیده می شود. هنوز معلوم نیست که آیا این مدل ساخته خواهد شد یا نه. موشک AIM-120 دارای هدایت دو مرحله ای (زمانیکه از فاصله دور شلیک می شود) می باشد. هواپیما اطلاعات لازم را درباره محل هدف و جهت و سرعت در لحظه شلیک به موشک می دهد. موشک با اطلاعات دریافت کرده با سیستم ناوبری اینرسیایی (INS) به سمت هدف می کند. این اطلاعات می تواند بوسیله رادار هواپیمای شلیک کننده، هواپیماهای آواکس، از جنگنده های دیگر و یا توسط سیستم جستجو و پیگیری مادون قرمز (IRST) به موشک منتقل شود. اگر جنگنده شلیک کننده یا جانشین هدف را پیگیری و دنبال کنند اطلاعات به امرام منتقل شده و بدنبال هدف حرکت می کند. این تا زمانیکه امرام به فاصله مشخصی از هدف برسد ادامه پیدا می کند و بعد از رادار موشک فعال شده و سیستم آشیانه یاب آن به راداری فعال تغییر می کند. در این صورت خود موشک به جستجو و پیگیری هدف می پردازد. علاوه بر نمونه های هوا به هوا، مدل پرتاب شونده از زمین نیز وجود دارد که با موفقیت آزمایش شده است.
منبع : www.Answers.com
+ نوشته شده در دوشنبه بیستم تیر ۱۳۸۴ ساعت 18:58 توسط احسان
|
با سلام خدمت عزیزان
در نظر دارم وبلاگی نظامی با مطالب مختلف در مورد تجهیزات نظامی درست کنم.
خواهش می کنم نظر خودتون رو در این باره به من منتقل کنید.
با تشکر
+ نوشته شده در یکشنبه نوزدهم تیر ۱۳۸۴ ساعت 21:0 توسط احسان
|
تشریح عملیات غرور آفرین مروارید
در ساعات پایانی شب 29 نوامبر 1980
(1359) حداقل 6 ناو نیروی دریایی ارتش جمهوری اسلامی ایران گروهی ار کماندوهای نیروی دریایی را در ترمینالهای نفتی مینا البکر و خور ال امایا پیاده کردند. عملیات با پشتیبانی هلیکوپترهای تهاجمی AH-1J کبرا، بل 214 و CH-47C هوانیروز انجام می گرفت که عراقی ها را بسیار تعجب کرده بود. بعد از مدت کوتاهی درگیری عراقی ها تسلیم شدند و کماندو های ایرانی تعداد زیادی بمب و مین را جاسازی کرده و با هلیکوپتر ها منطقه را ترک کردند. در همان حین دو ناوچه ایرانی به نامهای پیکان و جوشن بندر های فاو و ام القصر را مسدود کردند و بدین ترتیب نیروی دریایی عراق برای مقابله وارد عمل شد. صبح روز بعد دو گروه از ناوچه های P-6 و پنج فروند ناو Osa I/II حمله را آغاز کردند. دو طرف حجم زیادی موشک به یکدیگر شلیک کردند که در نتیجه دو ناو Osa با موشک های BGM-86 هارپون غرق شدند در همین حین ناوچه پیکان به محاصره 3 ناو دیگر Osa در آمد و با بحرانی تر شدن اوضاع از نیروی هوایی جمهوری اسلامی ایران درخواست کمک شد. در ادامه ناو های عراقی ناوچه پیکان را با موشک SS-N-2 استایکس غرق کردند و در حالی که جوشن نیز در وضعیت بحرانی بود دو جنگنده F-4 فانتوم از راه رسیدند. فانتوم ها که مسلح به موشک هوا به زمین AGM-65A ماوریک بودند حمله را آغاز کردند. آنها به محض دیدن هر ناو عراقی بر آنها آتش گشودند و به این ترتیب 3 ناو Osa و 4 ناوچه P-6 در کمتر از 5 دقیقه اسیر طوفان فانتوم ها شده و نابود شدند. به یکی از آنها سه موشک ماوریک برخورد کرد و آن را به آتش بزرگی تبدیل کرد.
ناوچه زوبین هم کلاس ناوچه های جوشن و پیکان
چند دقیقه بعد 4 جنگنده
F-4D فانتوم دیگر نیز بندر فاو را با بمبهای هدایت لیزری بمباران کردند در حالیکه سایتهای موشکهای سام توسط F-4E و F-5E ها مورد حمله قرار گرفته بود. عراقی ها که از این درگیریها آسیبهای زیادی دیده بودند ادعا کردند که یک فروند F-4 را منهدم کرده اند در حالیکه فانتوم صدمه دیده به سلامت موفق به فرود شد. در ادامه تعداد دیگری F-4 به همراه جنگنده های F-14 وارد صحنه شدند که جوشن در حال بازگشت را پوشش دهند. همچنین فانتوم ها به یک چاه نفت یورش بردند، جاییکه یک فروند هلیکوپتر SA.321GV سوپر فرلون محهز به موشک هوا به زمین AM.39 اگزوسه پارک شده بود. هلیکوپتر و چاه نفت با سه موشک ماوریک مورد حمله قرار گرفته و تکه تکه شدند. در آن لحظه دو گروه از رهگیرهای MiG-23MS و یک گروه از جنگنده بمب افکنهای Mig-23BN در صحنه حاضر شدند. فانتوم های ایرانی که فارق از بمبهای سنگین خود بودند به MiG-23MS ها حمله کردند و سه فروند از آنها را نابود کردند در حالیکه یک فروند فانتوم ایرانی منهدم شد. دومین گروه MiG-23BN ها شامل چهار فروند نیز وارد نبرد شده و به ناوچه جوشن حمله کردند اما در اینجا هم موفق نبودند و دو فروند از آنها با موشکهای SA-7 جوشن نابود شد. سومین فروند هم با موشکهای AIM-7 اسپارو شلیک شده از F-14 ایرانی ساقط شد تا این گربه دوست داشتنی از این عملیات بی نصیب نماند! بدین ترتیب عملیات مروارید با پیروزی صد در صد ایرانی ایرانی ها در حالی پایان یافت که حدود 80 درصد نیروی دریایی عراق نابود شده بود. در عملیات مروارید نیروی هوایی ایران تنها یک جنگنده F-4 را از دست داد و یک فانتوم نیز صدمه دید - که بعد ها دوباره عملیاتی شد.
و این چنین بود عزم ایرانی که در مقابل چشمان حیرت زده غرب و عراق خود را نمایانگر ساخت و به دنیا فهماند که غیرت ایرانی به هیچ کشوری اجازه تعرض به خاک کشورش را نمی دهد.
منبع : www.iinavy.org
+ نوشته شده در چهارشنبه پانزدهم تیر ۱۳۸۴ ساعت 21:54 توسط احسان
|