رم جت نوعي موتور جت مي باشد كه توسط ويليام آوری طراحی شد. موتور های رم جت پیچیدگی موتور های جت را با حذف اغلب قسمتهای متحرک آن کم می کند. سرعت هواپیما برای فشرده کردن هوا در ورودی موتور کافی است که این کار نیاز به فن را جبران می کند. قاعده کلی رم جت مانند موتور جت می باشد : ورود هوا، فشرده سازی، اشتعال و بیرون کردن هوا. زمانی که هوا وارد موتور جت می شود سرعتش کم شده و فشارش بیشتر می شود که به آن اثر فشرده سازی هوا گفته می شود. در سرعت های بالاتر این امر بسیار تاثیر گذار است و می تواند اکسیژن کافی برای سوختن سوخت را مهیا کند. موتور های رم جت طراحی شده اند که اثر فشرده سازی با استفاده از یک طراحی بسیار هوشمندانه ورودی هوا انجام شود. و در نتیجه می توان گفت که رم جت چیزی جز یک تیوب طراحی شده عالی نیست. همچنین این موتور شامل هیچ قطعه متحرک بخصوصی نمی باشد، از این رو سبک وزن تر از موتور های جت بوده و برای کاربردهایی که وزن کم و سرعت زیاد می طلبند بسیار مفید می باشند. این موتور ها الزاماً زیر نصف سرعت صوت عمل نمی کنند. این موتور ها برای تامین هوا کافی برای سوختن ( که با استفاده از سرعت هواپیما تامین می شود) باید سرعت 1000 کیلومتر بر ساعت (600 مایل بر ساعت) داشته باشند. هم چنین این موتور ها برای شروع کار باید سرعت زیادی داشته باشند که باعث عدم استفاده آن در موارد عمومی می شود. شرایط محیطی مانند ارتفاع از زمین و سرعت در طراحی این موتور ها بسیار مهم می باشند بصورتیکه در طراحی هر موتور روی یک ارتفاع و سرعت خاصی تمرکز می شود. استفاده از این موتور بیشتر روی موشک ها صورت گرفته بطوریکه برای تامین سرعت اولیه از موتور های راکتی و یا هواپیما های دیگر ( مانند B-52 ) استفاده می شود. البته این موتور ها بتدریج با موتور های توربو فن کوچک و یا راکتی جایگزین شده اند. از جمله هواپیما هایی که از این موتور استفاده می کنند عبارت است از : X-43 ، D-21 Tagboard ، لاکهید X-7

تصوير موتور رم جت